"Niet-objectiveerbare" klachten

Wat kunt u als slachtoffer doen bij "niet-objectiveerbare" klachten?

Stel u heeft na een ongeval klachten waarvan de oorzaak niet gevonden wordt. De dokters kunnen niets vinden op de foto’s maar u heeft wel pijn. Kunt u dan wel aantonen dat u klachten heeft? En is de aansprakelijke verzekeraar dan verplicht om schade te vergoeden?

Last van "niet-objectiveerbare" klachten?

Wij maken er werk van. De hulp waar u recht op heeft.

Contact

Niet getreurd. In 2001 heeft de Hoge Raad der Nederlanden al bepaald wanneer bij "niet-objectiveerbare" klachten toch de schade vergoed moet worden. Dit werd vooral gebruikt in "whiplashzaken". Op 28 december 2016 is de onschatbare waarde van dit arrest weer bewezen. Ook bij klachten na een bedrijfsongeval waarbij de werknemer werd geëlektrocuteerd werd dit arrest gebruikt om de schade vergoed te krijgen.

Op 12 april 2007 is de eiser slachtoffer geworden van een bedrijfsongeval waarbij hij werd geëlektrocuteerd. Hierdoor heeft hij klachten van vermoeidheid, concentratiestoornissen, transpireren, koude extremiteiten en vaag zien aan het linkeroog. Deze klachten zijn echter medisch niet verklaarbaar. Er worden zogezegd "geen afwijkingen" gevonden. De verzekeraar grijpt dit aan, de klachten zouden niet door het ongeval komen, en de schade hoeft niet vergoed te worden.

Dat is niet verrassend. Lange tijd hebben verzekeraars geroepen dat als er geen afwijkingen op foto’s te zien zijn, er geen klachten zijn en er geen schade hoeft te worden vergoed. Dit was vooral een probleem bij de zogenaamde "whiplash-zaken". De nekklachten konden niet worden verklaard en dat grepen verzekeraars aan om niets te hoeven uitkeren.

Daar heeft de Hoge Raad in 2001 korte metten mee gemaakt. Kort gezegd zei de Hoge Raad het volgende. Als de klachten

"reëel, niet voorgewend en niet geaggraveerd/gesimuleerd zijn"
dan gaan we ervan uit dat ze bestaan. Dit moet worden onderzocht door een arts. Hij moet beoordelen of het slachtoffer klachten heeft. Vervolgens moet worden vastgesteld of deze klachten door het ongeval veroorzaakt zouden kunnen worden. Dan moet worden onderzocht of de klachten vóór het ongeval al aanwezig waren. En tenslotte, of de klachten mogelijk door een andere oorzaak kunnen worden verklaard. Vervolgens dient een jurist vast te stellen of er sprake is van causaal verband.

Lange tijd werd deze toets gebruikt om schade vergoed te krijgen bij nekklachten. In het vonnis van 28 december 2016 is het arrest van de Hoge Raad ook gebruikt om te beoordelen of de electrocutieklachten door het bedrijfsongeval waren veroorzaakt. Dit bevestigt dat het arrest van onschatbare waarde is geweest.

Wat betekent dit voor slachtoffers?

Het is belangrijk dat klachten door een ongeval op tijd worden genoteerd door een arts. Kort na het ongeval (in de regel genomen binnen 48 uur) moeten de klachten bij een arts zijn gemeld. Voor de bewijsvoering is het belangrijk dat de arts deze klachten ook opschrijft. Vervolgens kan in een deskundigenonderzoek het overige worden onderzocht. Het is aan te raden om zo’n deskundigenonderzoek te laten begeleiden door een advocaat. Het is namelijk erg belangrijk welke vragen aan de deskundige worden gesteld.

Ook "niet-objectiveerbare" klachten? En wil de verzekeraar niet uitkeren? Neem contact op.

Bron: ECLI:NL:RBOVE:2016:5157